کنار درخت خشک  کرم زده

شنیدی همه می گن دنیا پر از شیرینیه؟!

واسه ماکه نداره دنیا پر از مصیبته

من و تو کس نداریم که غم اونها بخوریم

دل بکن برای من اینجا همش جهنمه

یه نفر زیر درخت کود می ریزه تا جون بده

بهش می گم ، اینکار تو ازهم ظلم ها بدتره

نفسی که که هر دمش بو نا می ده

به خدا نبودنش برای من  که بهتره

باغبون اشک می ریزه ، داد می زنه

نا امیدی از همه دردهای دنیا بدتره

نمیدونم چرا چشمای من بارونی شد

برای اینکه می دونم حرفای او حقیقته!

به دیوار اتاقم نام تو را بزرگ نوشتم و هر روز و هر شب تو را صدا می زنم . که ای عشق من ، مرا فراموش نکن . حتی اگر روزی ان قدر بد شدم که نتوانستم تو را به یاد بیاورم . مرا ببین اگه چشمان قدرت دیدن زیبایی تو را نداشت .  من رو به خاطر اینکه ادعا بزرگی کردم  ببخش . خدایا دوست دارم می دانم که دوستم داری

بی تو مهتاب شبی باز از ان کوچه گذشتم

همه تن چشم شدم خيره به دنبال تو گشتم

شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم،

شدم آن عاشق ديوانه كه بودم

در نهانخانه جانم گل ياد تو درخشيد

باغ صد خاطره خنديد

عطر صد خاطره پيچيد

يادم آمد كه شبي با هم از آن كوچه گذشتيم

پر گشوديم و در آن خلوت دل خواسته گشتيم

ساعتي بر لب آن جوي نشستيم

تو همه راز جهان ريخته در چشم سياهت

من همه محو تماشاي نگاهت

آسمان صاف و شب آرام

بخت خندان و زمان رام

خوشه ماه فرو ريخته در آب

شاخه ها دست برآورده به مهتاب

شب و صحرا و گل و سنگ

همه دل داده به آواز شباهنگ

يادم آيد تو به من گفتي :

از اين عشق حذر كن

لحظه اي چند بر اين آب نظر كن

آب آينه عشق گذزان است

تو كه امروز نگاهت به نگاهي نگران است

باش فردا كه دلت با دگران است

تا فراموش كني چندي از اين شهر سفر كن

با تو گفتم حذر از عشق ندانم

سفر از پيش تو هرگز نتوانم

نتوانم

روز اول كه دل من به تمناي تو پر زد

چون كبوتر لب بام تو نشستم

تو به من سنگ زدي من نه رميدم نه گسستم...

باز گفتم كه تو صيادي و من آهوي دشتم

تا به دام تو در افتم همه جا گشتم و گشتم

حذر از عشق ندانم نتوانم

اشكي از شاخه فرو ريخت

مرغ شب ناله تلخي زد و بگريخت...

اشك در چشم تو لرزيد

ماه بر عشق تو خنديد

يادم ايد كه دگر از تو جوابي نشنيدم

پاي در دامن اندوه كشيدم

نگسستم نرميدم

رفت در ظلمت غم آن شب و شب هاي دگر هم

نگرفتي از عاشق آزرده خبر هم

نكني ديگر از آن كوچه گذر هم...

بي تو اما به چه حالي من از آن كوچه گذشتم

فریدون مشیری

جواب سیمین بهبهانی به فریدون مشیری